title? what for?

są rzeczy w tobie, których nienawidzę.
*długie milczenie*
był taki wiersz. że ona, pani niewiadomokto, podmiot liryczny, zamknęła w pudełkach wszystkie rzeczy, które on, pan niewiadomokto, ukochany podmiotu lirycznego, nienawidził w niej. tych pudełek było dużo, coś koło 40. zamknęła je w pudłach i wywiozła gdzieśtam.
i żyli sobie, żyli, ale jej czegoś brakowało.
i pojechała do tych pudeł i siedziała i płakała nad nimi.
i wróciła z nimi do domu, a on, pan niewiadomokto, odszedł.
‘jestem kilkadziesięcioma rzeczami, których ty nienawidzisz’.

to, że nienawidzę tych rzeczy w tobie, nie oznacza, że masz się ich pozbywać.
tak?

jakieś problemy z tożsamością. back to oz.

ok. powrót do grzybów, renesansu, klapejrona, dynamiki, piastów, zjawisk egzogenicznych, pierwszej pomocy w przypadku krwotoków i (najgorsze) ukochanych deklinacji in latin.

tak, proszę państwa. koniec ferii.

a więc to, czego miałam się nauczyć w 2 tygodnie, pozostaje do nauki w 2 dni. aj lof yt.

drugi semestr będzie gorszy…
(błagam, błagam, nie róbcie nam próbnej z botaniki, nie teeeeeraaaaaz)

ciekawe jaki smak ma succus hypherici.
ale skupmy się na anatomi.
(inferium brzmi diabelsko)

i tak jeśli śni mi się imię, to tylko jakub.
nienawidzę się za to. nienawidzę.

zaraz jebnę w ścianę mandalay’em. here love is what you need.
umiesz zagrać na djembe imitację deszczu? ja już tak.

i odkryłam, że moje paznokcie są miernikiem szczęścia.
rosną, rosną. mają już prawie po centymetrze.

milcząco.

speszenie jakuba fascynuje mnie. chłopcze, chłopczyku, przecież nie mogłam wieczność płakać przez ciebie w poduszkę. *bip bip telefonu, on czy…?* *asia. też dobrze*

wpieprzanie nocą herbatników jest złe. a przy tym jeszcze świetlicki. brak deszczu. twoja obecność. wątpliwości.

zawsze mam wątpliwości. może to reakcja autoimmunologiczna. mój organizm broni się przed tobą, bo potencjalnie możesz mnie zniszczyć. znów pieprzę. przed chwilą łyknęłam leki, to na pewno dlatego.
te ranne powodują osłabienie, apatię, smutek, senność.
te nocne powodują hiperaktywność, euforię i brak kontroli nad myślami.
bez sensu, prawda?

słuchanie swap meet i czekanie, czekanie, czekanie.
kto powiedział, że wszystko musi mieć sens, cel i znaczenie?