too blue.

jak to jest? nie widzisz kogoś długo, a potem nagle pojawia się po drugiej stronie ulicy i czujesz, że to złe, że musisz odwrócić się, uciec, zapaść pod ziemię. spotyka mnie to zbyt często, żeby nie bać się, że gdy w końcu dojadę do poznania, będzie tak samo. jestem mistrzem niechcianych, niespodziewanych spotkań.

a ty jesteś mistrzem zabijania. zobaczę cię i to będzie koniec, choć nawet mnie nie zauważysz. pifpaf.

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Zmień )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Zmień )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.